در این دنیای خوابزده دیشب چشمهایم را
دلم
از بیداری
رنج میبرد
کاش
مدعیان هواخواهیات
دل من را هم
به دارش برسانند
باز هم
بیطاقتیهای ندیدنت را
در گوش زمین
زمزمه کردم
نمیدانم اینبار چه پیش خواهد آمد
سونامی؟
زلزله؟
آتشفشان؟
طوفان؟
...
دمادم
با اشک
تعمید میدهم
اما
گویا
گناه نخستین دیدنت
جز با فدای قلبم
بخشوده نخواهد شد
